Vrouwen spreken en horen een taal van ‘connectie’ en ‘intimiteit’, mannen spreken en horen een taal van ‘status’ en ‘onafhankelijkheid’. Praten vrouwen en mannen met elkaar, dan is het net alsof twee totaal verschillende culturen elkaar tegenkomen. Dat mannen en vrouwen in verschillende werelden opgroeien, lijkt in eerste instantie absurd. Broers en zussen groeien op in dezelfde families en zijn kinderen van zowel vaders als moeders. Waar leren vrouwen en mannen dan hun verschillende communicatiestijlen?

Verschillende wereld van woorden

Laten we bij het begin beginnen. Zelfs al groeien jongens en meisjes op in dezelfde omgeving, in dezelfde straat of in hetzelfde huis, dan groeien ze vaak wel op in een verschillende wereld van woorden. Mensen praten anders tegen mannen en vrouwen en verwachten en accepteren ook verschillende manieren van communiceren van hen. Belangrijk om te weten is dat kinderen niet alleen van hun ouders leren hoe zij met anderen moeten praten en omgaan, maar vooral van hun ‘peers’ of gelijken. Dus jongens van andere jongens en mannen, meisjes van andere meisjes en vrouwen. Zo spelen jongens meer buiten bijvoorbeeld. In grote groepen die een hiërarchische structuur hebben. Hun groepen hebben een ‘leider’ die anderen vertelt wat er moet gebeuren en vooral hoe dat moet gebeuren. De leiders geven orders en voorstellen om het anders te doen, worden vaak niet geaccepteerd. Alles draait om status en onafhankelijkheid. Status bereiken mannen en jongens ook door het in het openbaar verhalen of grappen te vertellen en verhalen van anderen uit te dagen. Spelletjes van jongens hebben winnaars en verliezers en jongens scheppen ook graag op over hun kwaliteiten.

Intimiteit en connectie

Dan de meisjes. Zij spelen vaak in kleinere groepen of met zijn tweeën. Het centrale punt in het sociale leven van een meisje is haar beste vriendin. Binnen een groep meisjes is intimiteit en connectie het belangrijkste. Doen zij spelletjes, dan komt iedereen aan de beurt. Hun spelletjes hebben vaak ook geen winnaars of verliezers. Hoewel sommige meisjes meer kwaliteiten hebben dan anderen, wordt er van meisjes niet verwacht dat ze daarover opscheppen of laten zien dat ze beter zijn dan een ander. Praten meisjes tegen elkaar, dan geven zij elkaar geen commando’s, want dat is ‘bazig’. Daarvoor in de plaats zeggen zij bijvoorbeeld: ‘Laten we dit gaan doen’ of: ‘Wat dacht je ervan om dat te doen?’. Ze willen ook vaak niet in het middelpunt van de belangstelling staan door het maken van grappen of het vertellen van verhalen. Ze zijn meer bezig met de vraag of mensen hen aardig vinden.

Ondervind jij problemen in de communicatie met iemand van de andere sekse, privé of op het werk? Realiseer je dan dat dit eraan ten grondslag kan liggen en heb begrip voor elkaars verschillen.

 

 

 

Bron: You just don’t understand – Deborah Tannen